wirusowa biegunka

Biegunka to dolegliwość polegająca na nasilonym wypróżnianiu. Mamy z nią do czynienia, jeśli oddajemy więcej niż 3 stolce dziennie i przybierają one płynną, wodnistą formę. W zależności od przyczyny wystąpienia dolegliwości możemy mówić o różnych rodzajach biegunki.

Biegunka wirusowa jest jedną z najczęstszych postaci biegunki i może nas dotknąć w każdym wieku. Występuje ona równie często w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się, co wynika z faktu łatwego zakażenia. Wirusy dostają się do organizmu drogą pokarmową i wystarczy zaledwie 10–100 cząstek wirusa, aby zachorować. Źródłem infekcji jest zazwyczaj chory lub nosiciel wirusa[1].

Podobnie jak w przypadku innych infekcji wirusowych, najbardziej narażeni jesteśmy jesienią i zimą, a więc przy niższych temperaturach.

Przyczyny biegunki wirusowej

biegunka wirusowa

Można wymienić kilka rodzajów wirusów biegunkowych wywołujących dolegliwości. Najczęściej są to rotawirusy, które stanowią 20-60% wszystkich epizodów biegunki zarówno w rozwijających się, jak i rozwiniętych krajach [2]. Zwykle kojarzone są one z niemowlętami i małymi dziećmi, ale mogą być także szkodliwe w przypadku dorosłych. W dużych skupiskach ludzi, takich jak szkoły czy szpitale, niebezpieczne mogą być norowirusy. Do innych patogenów należą: adenowirusy, koronawirusy i kaliciwirusy.

 

Spośród wymienionych najczęściej słyszymy o zakażeniach rotawirusowych, ponieważ temat powraca stale przy okazji popularnego i dość kontrowersyjnego tematu szczepień dzieci. A to dlatego, że to właśnie najmłodsi są najbardziej narażeni na zakażenie oraz silne odwodnienie organizmu spowodowane biegunką. Ulegają mu niemal wszystkie dzieci przed ukończeniem 3-5 roku życia. Najwięcej zachorowań jest w okresie od 4 do 23 miesiąca życia [3]. Warto podkreślić, że wirus może zaatakować kolejny raz.

Objawy biegunki wirusowej

Biegunka wirusowa trwa średnio 8-10 dni. Poza wzmożonym wypróżnianiem mogą pojawić się nudności i wymioty. Są one często pierwszym etapem zakażenia rotawirusowego. U chorego mogą wystąpić także bóle brzucha oraz uczucie parcia poprzedzające oddanie stolca. Dolegliwości powodują ogólne osłabienie organizmu, apatię i brak apetytu.

Bywa również, że przy biegunce wirusowej występują objawy nieżytu dróg oddechowych (katar, kaszel).

Jakie leczenie w biegunce wirusowej?

Podczas nasilonych wypróżnień organizm traci dużo wody, dlatego też konieczne jest stałe uzupełniane płynów. Szczególnie trzeba o to zadbać u dzieci i osób starszych. Najlepiej sięgnąć po specjalistyczne płyny zawierające glukozę oraz elektrolity. Można także pić wodę, napary ziołowe lub napar z suszonych jagód. Niedozwolone są gazowane napoje.

Druga kwestia to żywienie. Często podczas dolegliwości, zwłaszcza jeśli towarzyszą im nudności i bóle brzucha, nie mamy ochoty na jedzenie, jednak koniecznie trzeba przyjmować kolejne posiłki. Oczywiście dieta musi być lekkostrawna. Najlepiej postawić na kleiki ryżowe, gotowaną marchewkę, delikatne buliony.

Należy włączyć także farmakoterapie, przy czym trzeba pamiętać, że celem nie jest jedynie zahamowanie dolegliwości, czyli wizyt w toalecie, ale również wsparcie organizmu w regeneracji i walce z wirusami. Warto pomóc w ich usuwaniu z organizmu stosując leki o właściwościach adsorpcyjnych, a więc takie które zwiążą cząsteczki wirusa i wraz z nimi zostaną wydalone.

Podczas biegunki uszkadzane są kosmki jelitowe, dlatego też warto wesprzeć ich regenerację. Substancja czynna o nazwie diosmektyt, stosowana w leczeniu biegunki, ma właściwości powlekające. Wyściela błonę śluzową przewodu pokarmowego chroniąc przed uszkodzeniami, a także pomagając w odbudowie już istniejących ubytków.

 

[1] https://choroby-zakazne.mp.pl/choroby/157364,biegunka-wirusowa
[2] C. Faure Role of Antidiarrhoeal Drugs as Adjunctive Therapies for Acute Diarrhoea in Children, 2013, s. 2
[3] https://choroby-zakazne.mp.pl/choroby/157364,biegunka-wirusowa

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *